Regio – Aan het einde van het kalenderjaar wordt er altijd door “de kenners” en volgers van de clubs teruggeblikt en vooruit gekeken op respectievelijk de eerste en de tweede helft van het lopende seizoen. Per club kijken we terug naar de tot nu toe gespeelde wedstrijden, zo halverwege de lange reis door het voetballandschap…
SV Nieuwkoop
Opnieuw werd Nieuwkoop ingedeeld richting het district West 1 (Utrecht/Amsterdam en daarboven) daar waar de andere clubs uit onze gemeente uitkomen in het district West 2 (meer gericht op de plaatsen Leiden, Den Haag, Gouda en Rotterdam) Men begon stroperig aan het seizoen met nederlagen tegen LFC en CSW op eigen veld. Buiten het eigen Sportpark De Dulen kwam men tot gelijke spelen tegen respectievelijk Argon en Stormvogels in de eerste vier wedstrijden. In het laatste volle weekend van oktober kwam er dan de eerste driepunter, uit bij ASV Arsenal, dat achteraf gezien de zwakke broeder is in deze zware competitie. Na het verlies tegen Amstelveen/Heemraad (0-1) kwam men op gang. Uit in Badhoevedorp werd een spectaculaire 4-4 behaald tegen een van de betere ploegen in deze competitie (SCPB’22) om vervolgens tot aan de winterstop niet meer te verliezen. Op Kagia na heeft de ploeg van scheidend coach Arjan van der Laan alle tegenstanders gehad, dus een mooi ijkmoment. Handhaving is het primaire doel van de club en dit lijkt dan ook een reële doelstelling. Om de ereplaatsen komt men vooral in de breedte kwaliteit tekort en dat heeft vooral te maken met de grootte van de andere verenigingen in deze klasse. Derhalve mag Nieuwkoop tevreden terugkijken op de eerste seizoenshelft.
Nicolaas Boys
Vorig seizoen startte de ploeg van vertrekkend trainer René Ras als een komeet en pakte het direct de eerste periode. Dit seizoen begon het op eigen veld tegen promovendus SIVEO’60 en liet het de Zegvelders terugkomen in de wedstrijd (1-1) Daarna verloor het van TAVV in één van de vele derby’s van deze competitie, maar een week later haalde de Nieuwveners behoorlijk uit op eigen veld tegen KDO (4-1) Daarna volgden er drie overwinningen op rij en werd het een halt toegeroepen door ROHDA’76 op het eigen grasveld. Een week later was ook NSV’46 te sterk, maar de ploeg richtte zich weer op door achtereenvolgens van Linschoten, Altior en Woubrugge te winnen, waardoor het virtueel als “Herbstmeister” de winterstop is ingegaan. Ondanks drie nederlagen en slechts eenmaal een remise sluit het de eerste helft af als koploper, al dient gezegd te worden dat achtervolgers Altior en ROHDA’76 nog een wedstrijd tegen elkaar moeten inhalen (24 januari) Echter neemt niemand de tot nu toe behaalde punten de groenzwarten meer af en moet de rest maar zien of het in de buurt komt. Het perspectief ziet er in ieder geval goed uit aan de WP Speelmanweg…
Altior
Vooraf werd Altior aangewezen als titelkandidaat nummer één en gezien de resultaten van de laatste seizoenen is dat geen gekke constatering. Net als de buurman Nicolaas Boys verloor de formatie van Hein van Heek driemaal. eenmaal verloor het meer dan alleen de wedstrijd, want de uitwedstrijd in Driebruggen kleurde vooral rood. Dat men in Langeraar de boel toch goed heeft draaien kwam vooral tot uiting in de uitwedstrijd tegen NSV’46, toen men met een zeer grote als wel verrassende uitslag van het veld stapte (0-6) Van zowel Woubrugge als Nicolaas Boys werd met het kleinst mogelijke verschil verloren, maar met negentien punten uit tien wedstrijden staan de oranjehemden er nog altijd goed voor in de weg naar hun doelstelling: Kampioen worden. Net als bij de overige verenigingen binnen onze gemeente is men afhankelijk van dat de spelersgroep weinig overkomt, want in de breedte heeft men te weinig om uit te kiezen. Dat kan een zwaarwegende factor zijn in de tweede helft van het seizoen. In de poule van twaalf ploegen en met veel wedstrijden met een derby-gehalte is iedere misstap gedoemd om afgestraft te worden. Vooral continu blijven presteren is een must. Maar vooralsnog ziet het er goed uit bij de Langeraarders en zijn er voldoende aanknopingspunten om dit seizoen succesvol te kunnen afsluiten.
NSV’46
Met het vertrek van enkele routiniers binnen de selectie van de Noordenaren, het vertrek van de vorige trainer en met Arjan Linstra als nieuwe technisch verantwoordelijke aan het roer wist men in eerste instantie totaal niet wat men van dit seizoen kon gaan verwachten. Met een jonge maar hongerige en leergierige groep werd de uitdaging aangegaan in dit seizoen. Men begon met een thuiswedstrijd tegen Zwammerdam, die ternauwernood over de streep werd getrokken (3-2) WDS uit blijkt dit seizoen voor veel clubs een lastige hindernis, want ook de witroden liepen daar op stuk. Tegen ROHDA’76 werd een knappe overwinning gehaald op het eigen Sportpark De Koet, al was dat een wedstrijd waarin alles in het laatste kwartier opgesloten zat. Wat verder opvalt is dat men 1-1 heeft omarmd als eindstand, want zowel tegen SIVEO’60, TAVV, KDO en Zevenhoven werd die eindstand bereikt. Trainer Linstra kan al met al tevreden zijn met het verloop van de eerste seizoenshelft, want soms “steel” je wat punten om vervolgens later weer punten weg te geven. Enige realiteitszin is de man dan ook niet vreemd. Met zestien punten uit elf duels kan men de tweede helft van het seizoen met vertrouwen tegemoet zien, al zijn de onderlinge marges in deze poule klein te noemen. zaak is om dan ook aan de goede kant van de score te blijven…
TAVV
Een ploeg die lastig te peilen is. Dat is het eerste wat men over de selectie van Ludo Pistorius kan zeggen. Het won op eigen veld van zowel Nicolaas Boys en Zevenhoven, behaalde een verdienstelijk gelijkspel op in De Kwakel bij KDO (daar waar men vlak voor tijd nog leidde) en speelde gelijk op eigen veld tegen WDS en NSV’46. De Aardammers moeten echter oppassen om niet verder weg te glijden in het moeras van deze boeiende vierde klasse. Het zal in ieder geval goed moeten starten in de tweede seizoenshelft, want de laatste overwinning dateert alweer van 25 oktober. In de zes wedstrijden daarna werd er weinig afgedwongen. Is het een gebrek aan kwaliteit, een gemis in de breedte of ontbeert men het nodige geluk dat de ploegen boven hen wel hebben? Het zal een cocktail zijn van bovengenoemde ingrediënten. Wanneer de Ter Aarse tovenaar een goede elixer heeft gevonden kunnen we nog gaan genieten van de blauwwitten, maar vooralsnog ziet het er statistisch gezien niet goed uit. Met SIVEO’60, WDS en Zevenhoven zal er gestreden gaan worden om uit de klauwen van de nacompetitie of zelfs erger te blijven. Er valt in ieder geval nog genoeg om voor te strijden…
Zevenhoven
Net als bij NSV’46 is er een generatie vertrokken en bij de geelroden is dat voelbaar en merkbaar. Toch doet men er alles aan om ook volgens seizoen uit te mogen komen in de vierde klasse, al zal dat een enorme opgave gaan worden voor met name Manfred van den Bosch en zijn technische staf. Na maar liefst zes nederlagen op rij werd SIVEO’60 met 1-0 bedwongen en leek de ploeg zich te gaan oprichten. Echter met gelijke spelen wordt de opgelopen achterstand niet erg ingelopen. De laatste drie wedstrijden voor de winterstop eindigden allen in een gelijkspel. Daar springt er wel eentje uit, want de blauwwitten uit Bodegraven liepen zich stuk op de Zevenhovense muur en de daarbij gepaarde onverzettelijkheid. Die kernkwaliteit zal men moeten blijven brengen, wil men dit seizoen overleven en niet in “het afvoerputje” van het amateurvoetbal terecht komen. Zo ver is het nog niet en de club kennende ligt men zich niet zomaar neer bij dit idee. Maar er moet veel gebeuren, héél véél…
Sportief
Na drie wedstrijden maar liefst zes punten. Wat konden we dit seizoen allemaal gaan beleven met de Green White Army. In de tweede wedstrijd werd de ploeg van Jan Wouters weliswaar scheel gespeeld door het ongenaakbare Sportclub Woerden, maar van zowel Gouda als CVC Reeuwijk werd gewonnen. Echter leek het hierna wel alsof men al het beschikbare kruit in één keer had verschoten, want na dit spetterende begin werd het qua resultaten toch flink minder. Maar als we onze insiders mogen geloven (en dat doen we dan ook) vergeten de groenwitten te vaak om de trekker over te halen en de wedstrijden in het slot te gooien. Er werd alleen van de ploegen uit de top vier met wat grotere cijfers verloren, ook al was het verschil nooit groter dan drie doelpunten, maar men kon zich continu meten met de ploegen vlak daaronder. Als men die wedstrijden in een gunstiger resultaat kan ombuigen en zichzelf eens gaan belonen kan het nog leuk gaan worden aan het Govert van Tilburg Sportpark. Men kan nog uitzien naar misschien nog een prettige afsluiting van dit seizoen. Maar iets met de beer, huid, wens, vader en gedachten. Maar het blijft mooi om de mannen te blijven volgen…